سوالات مدیریت منابع انسانی حسین ابطحی شامل 1 فایل PDF و بیش از 170 سوال تستی مهم که به قبولی شما در آزمون بسیار کمک می کند ، فایل کست مرجع دانلود سوالات دانشگاهی و استخدامی

سوالات مدیریت منابع انسانی حسین ابطحی ، در این پک ویژه از سایت فایل کست مهمترین سوالات و نکات این درس به صورت تخصصی تهیه شده که به قبولی و آمادگی شما در آزمون های دانشگاه ها، آزمون های استخدامی و سایر موارد کمک می کند. کافیست از بخش بالا اشتراک را خریداری نموده و بلافاصله 1 فایل PDF را دانلود کنید. در بخش زیر تعدادی از سوالات به صورت نمونه ذکر شده است :
( 💥 ویــــژه آزمـــــون های 1405 *** بدون نیاز به خواندن کتاب ! 💥 )
1. در دیدگاه ابطحی، فلسفه مدیریت منابع انسانی بیشتر بر چه اساسی استوار است؟
الف) افزایش تولید بدون توجه به کارکنان
ب) هماهنگی میان سازمان و منابع انسانی برای دستیابی به اهداف مشترک ✅
ج) تمرکز کامل اختیار در واحد منابع انسانی
د) حذف تفاوتهای فردی کارکنان
2. مهمترین نتیجه مستقیم «تجزیه و تحلیل شغل» کدام است؟
الف) تعیین میزان رضایت کارکنان
ب) تهیه شرح شغل و شرایط احراز شغل ✅
ج) تعیین بودجه سازمان
د) تعیین نرخ تورم
3. اگر سازمان بخواهد مشخص کند یک فرد برای تصدی شغل مورد نظر به چه تحصیلات، تجربه و آموزشهایی نیاز دارد، باید به کدام سند مراجعه کند؟
الف) شرح شغل
ب) شرایط احراز شغل ✅
ج) ارزیابی عملکرد
د) طبقهبندی مشاغل
4. طبقه بندی مشاغل با چه هدفی انجام میشود؟
الف) قرار دادن مشاغل دارای ویژگیهای مشترک در طبقات مشخص ✅
ب) ارزیابی شخصیت کارکنان
ج) تعیین میزان رضایت شغلی
د) انتخاب مدیران ارشد
5. در فرایند گزینش کارکنان، هدف اصلی چیست؟
الف) جذب بیشترین تعداد داوطلب
ب) مقایسه شرایط داوطلبان با شرایط احراز و انتخاب مناسبترین فرد برای شغل ✅
ج) افزایش هزینههای استخدام
د) حذف آزمونهای استخدامی
6. کدام مورد از روشهای آموزش و توسعه مورد اشاره در مباحث کتاب است که برای بررسی مسائل خاص سازمانی با حضور مدیران و متخصصان برگزار میشود؟
الف) جلسات ویژه ✅
ب) گردش شغلی
ج) ارزیابی روانی
د) رتبهبندی مشاغل
7. در روش «وقایع حساس» برای ارزیابی کارکنان، چه چیزی ثبت میشود؟
الف) تمام فعالیتهای روزانه بدون استثنا
ب) رفتارهای مثبت و منفی غیرمعمول و مهم فرد ✅
ج) فقط میزان حضور و غیاب
د) فقط نتایج آزمونهای کتبی
8. کدام روش ارزشیابی مشاغل، مشاغل را در طبقات یا درجات از پیش تعیینشده قرار میدهد؟
الف) روش مقایسه عوامل
ب) روش امتیازی
ج) روش درجهبندی یا طبقهبندی ✅
د) روش وقایع حساس
9. در اعمال انضباط اصلاح کننده، کدام اصل اهمیت بیشتری دارد؟
الف) مجازات یکسان برای تمام تخلفات
ب) تناسب مجازات با نوع و اهمیت خطا ✅
ج) حذف فرصت دفاع از کارکنان
د) اخراج فوری در همه موارد
10. در الگوی شایسته سالاری، انتخاب و انتصاب افراد باید بیشتر بر چه مبنایی صورت گیرد؟
الف) روابط شخصی و توصیهها
ب) سابقه خانوادگی
ج) شایستگیها، تواناییها و ویژگیهای مورد نیاز شغل ✅
د) سن و سابقه به تنهایی
کتاب مدیریت منابع انسانی حسین ابطحی از منابع شناختهشده حوزه مدیریت و منابع انسانی است که با رویکردی کاربردی، فعالیتهای مختلف مدیریت کارکنان را از مباحث پایه تا موضوعات پیشرفتهتر بررسی میکند. نسخهای از کتاب با عنوان مدیریت منابع انسانی؛ از تئوری تا عمل تألیف استاد دکتر سید حسین ابطحی توسط انتشارات فوژان منتشر شده و چاپ ۱۴۰۳ آن ۳۴۰ صفحه دارد. این نسخه در ۱۵ فصل تنظیم شده و موضوعات اصلی مدیریت منابع انسانی را از ماهیت این حوزه تا شایستهسالاری و مدلهای شایستهسنجی دنبال میکند.
اهمیت این کتاب در آن است که مدیریت منابع انسانی را فقط به استخدام افراد محدود نمیکند. در ساختار کتاب، موضوعاتی مانند تجزیه و طراحی مشاغل، نیرویابی و گزینش، آموزش و توسعه، حقوق و دستمزد، ارزشیابی مشاغل، انضباط و رسیدگی به شکایات، ارزشیابی عملکرد، برنامهریزی نیروی انسانی، سلامت و ایمنی، اخلاق، حسابداری منابع انسانی، فرهنگ سازمانی و شایستهسالاری نیز بررسی شدهاند.
به همین دلیل، مطالعه این اثر برای دانشجویان مدیریت، کارشناسان منابع انسانی و داوطلبانی که مباحث مدیریت منابع انسانی را برای آزمونهای استخدامی و دانشگاهی مطالعه میکنند، میتواند اهمیت داشته باشد. برای موفقیت در این حوزه، حفظ کردن چند تعریف کافی نیست و باید ارتباط میان فعالیتهای مختلف منابع انسانی را نیز درک کرد.
ساختار کتاب از تئوری به سمت عمل حرکت میکند. ابتدا مفهوم و فلسفه مدیریت منابع انسانی مطرح میشود، سپس به شغل، استخدام، آموزش و جبران خدمات میرسد و در ادامه موضوعات عملکرد، برنامهریزی، اخلاق، فرهنگ سازمانی و شایستگی را پوشش میدهد. این ترتیب به خواننده کمک میکند منابع انسانی را به عنوان یک نظام بههمپیوسته ببیند.
مدیریت منابع انسانی مجموعه فعالیتهایی است که برای جذب، بهکارگیری، توسعه، ارزیابی و نگهداری نیروی انسانی در سازمان انجام میشود. هدف اصلی این حوزه آن است که سازمان بتواند از تواناییهای کارکنان برای تحقق اهداف خود استفاده کند و در عین حال شرایط مناسبی برای رشد و عملکرد آنها ایجاد نماید.
در نگاه جدید، کارکنان فقط هزینهای برای سازمان نیستند، بلکه یکی از منابع اصلی ایجاد ارزش محسوب میشوند. کیفیت نیروی انسانی میتواند بر بهرهوری، نوآوری، کیفیت خدمات، رضایت مشتری و توان رقابت سازمان اثر بگذارد.
از این منظر، مدیریت منابع انسانی باید با اهداف کلی سازمان هماهنگ باشد. سازمانی که به دنبال رشد سریع است، به کارکنان و مهارتهای متفاوتی نسبت به سازمانی نیاز دارد که هدف آن کاهش هزینه یا افزایش کیفیت است.
در مباحث آموزشی ابطحی، شناخت فلسفه، مفهوم، اهداف و نقش منابع انسانی زمینهای برای ورود به سایر فعالیتهای این حوزه ایجاد میکند. منابع انسانی زمانی کارآمد خواهد بود که فعالیتهای آن به صورت هماهنگ و هدفمند انجام شوند.
یکی از پایههای اصلی مدیریت منابع انسانی، شناخت دقیق مشاغل است. تجزیه شغل فرآیندی برای جمعآوری اطلاعات درباره وظایف، مسئولیتها، شرایط کاری و ویژگیهای مورد نیاز برای انجام یک شغل است.
اطلاعات بهدستآمده از تجزیه شغل میتواند مبنای تدوین شرح شغل و شرایط احراز قرار گیرد. شرح شغل مشخص میکند فرد چه وظایفی را انجام میدهد و شرایط احراز مشخص میکند فرد برای انجام آن وظایف باید چه دانش، مهارت و ویژگیهایی داشته باشد.
این اطلاعات در بسیاری از فعالیتهای منابع انسانی کاربرد دارند. برای مثال، بدون شناخت شغل نمیتوان فرآیند جذب و انتخاب را به شکل دقیق طراحی کرد و ارزیابی عملکرد نیز معیار مشخصی نخواهد داشت.
طراحی شغل نیز به نحوه سازماندهی وظایف، مسئولیتها و اختیارات شغلی مربوط میشود. تقسیم مناسب وظایف، تنوع، استقلال و بازخورد میتوانند بر انگیزه و عملکرد کارکنان اثر بگذارند.
پس از مشخص شدن نیاز سازمان و ویژگی شغل، موضوع نیرویابی و جذب مطرح میشود. نیرویابی یعنی شناسایی و ایجاد دسترسی به افرادی که توانایی و شرایط لازم برای تصدی یک شغل را دارند.
جذب میتواند از داخل یا خارج سازمان انجام شود. در جذب داخلی، کارکنان فعلی برای فرصتهای جدید مورد توجه قرار میگیرند و در جذب خارجی، افراد خارج از سازمان وارد فرآیند میشوند. هر کدام مزایا و محدودیتهای خاص خود را دارند.
مرحله بعدی گزینش است؛ یعنی انتخاب مناسبترین فرد از میان متقاضیان. آزمون، مصاحبه، بررسی سوابق و ابزارهای ارزیابی شایستگی میتوانند در این فرآیند مورد استفاده قرار گیرند.
یکی از اصول مهم در گزینش، تناسب میان فرد و شغل است. بهترین داوطلب لزوماً فردی نیست که بالاترین توانایی کلی را داشته باشد، بلکه کسی است که ویژگیهای او با الزامات شغل و محیط سازمانی تناسب بیشتری داشته باشد.
آموزش کارکنان برای افزایش دانش و مهارت مورد نیاز شغل انجام میشود و یکی از وظایف مهم مدیریت منابع انسانی است. سازمان زمانی میتواند از کارکنان خود انتظار عملکرد بالا داشته باشد که ابزار و دانش لازم برای انجام وظایف را در اختیار آنها قرار دهد.
فرآیند آموزش معمولاً با شناسایی نیاز آموزشی آغاز میشود. پس از تعیین نیاز، اهداف آموزشی مشخص میشوند، برنامه اجرا میشود و در پایان باید میزان اثربخشی آموزش ارزیابی شود.
در کنار آموزش، توسعه منابع انسانی دیدگاه گستردهتری دارد و آمادهسازی افراد برای نقشهای آینده را نیز دربرمیگیرد. یک برنامه توسعه مناسب میتواند برای ارتقای مدیران، جانشینپروری و افزایش ظرفیت سازمان در آینده مورد استفاده قرار گیرد.
یادگیری کارکنان باید با نیاز واقعی سازمان مرتبط باشد. دوره آموزشی زمانی ارزشمند است که بتواند یک نیاز مشخص را برطرف کند و در عملکرد فرد یا سازمان اثر قابل مشاهده ایجاد نماید.
حقوق و دستمزد از مهمترین موضوعات مدیریت منابع انسانی است؛ زیرا پرداختها هم بر هزینههای سازمان اثر دارند و هم میتوانند بر جذب و نگهداری کارکنان تأثیر بگذارند.
یک نظام پرداخت مناسب باید میان مشاغل مختلف سازمان تناسب ایجاد کند و از نظر کارکنان نیز تا حد امکان منصفانه باشد. پرداختهای شغلی معمولاً با عواملی مانند مسئولیت، مهارت، شرایط انجام کار و ارزش نسبی شغل ارتباط دارند.
برای تعیین ارزش نسبی مشاغل، ارزشیابی مشاغل مورد استفاده قرار میگیرد. این فرآیند با ارزیابی عملکرد کارکنان تفاوت دارد؛ ارزشیابی شغل درباره خودِ شغل است، در حالی که ارزیابی عملکرد درباره نحوه عملکرد فرد در آن شغل انجام میشود.
شناخت همین تفاوت برای آزمونهای تخصصی بسیار مهم است، زیرا این دو اصطلاح از نظر ظاهری مشابهاند اما موضوع آنها متفاوت است.
سازمان برای حفظ نظم و اجرای صحیح مقررات به نظام انضباطی نیاز دارد. انضباط کارکنان به رعایت قوانین، استانداردها و انتظارات سازمانی مربوط میشود و باید با اصول عادلانه و مشخص اجرا شود.
رسیدگی به شکایات نیز بخشی از روابط کارکنان است. سازمان باید سازوکاری داشته باشد که کارکنان بتوانند مسائل و اعتراضهای خود را از مسیر مشخص مطرح کنند و در صورت لزوم مورد بررسی قرار گیرند.
ارزشیابی عملکرد نیز برای اندازهگیری میزان تحقق وظایف و اهداف شغلی انجام میشود. نتیجه ارزیابی میتواند در تصمیمهایی مانند آموزش، پاداش، ارتقا و اصلاح عملکرد مورد استفاده قرار گیرد.
ارزیابی خوب باید بر معیارهای مرتبط با شغل استوار باشد. خطاهای ارزیابی مانند هالهای، سختگیری، آسانگیری و تأثیر بیش از حد رویدادهای اخیر میتوانند دقت ارزیابی را کاهش دهند.
برنامهریزی نیروی انسانی به پیشبینی تعداد و نوع کارکنانی مربوط میشود که سازمان در آینده به آنها نیاز دارد. سازمان باید مشخص کند چه نیروهایی در حال حاضر دارد و در آینده چه تعداد و چه نوع نیرویی مورد نیاز خواهد بود.
در این برنامهریزی، عواملی مانند توسعه سازمان، تغییر فناوری، بازنشستگی، جابهجایی کارکنان، ترک خدمت و تغییرات ساختاری اهمیت دارند. اگر سازمان برای این تغییرات آماده نباشد، ممکن است با کمبود یا مازاد نیروی انسانی مواجه شود.
ارتباط برنامهریزی منابع انسانی با برنامهریزی استراتژیک از مباحث مهم این حوزه است. استراتژی سازمان مشخص میکند در آینده چه توانمندیهایی مورد نیاز خواهد بود و منابع انسانی باید برای تأمین آنها برنامهریزی کند.
یکی از وظایف مهم منابع انسانی، فراهم کردن شرایط مناسب برای سلامت و ایمنی کارکنان است. سازمان باید خطرهای محیط کار را شناسایی کند و برای کاهش احتمال حادثه و آسیب اقدامات لازم را انجام دهد.
ایمنی شامل موضوعاتی مانند تجهیزات حفاظت فردی، آموزش، طراحی مناسب محیط و کنترل خطرهاست. در کنار آن، رفاه کارکنان نیز میتواند به خدمات رفاهی، شرایط محیط کار و حمایتهای سازمانی مربوط باشد.
توجه به سلامت و ایمنی فقط برای جلوگیری از حادثه نیست. محیط کاری مناسب میتواند بر رضایت، انگیزه و بهرهوری کارکنان نیز تأثیر بگذارد.
در مشاغل صنعتی، موضوع ایمنی اهمیت بیشتری دارد، اما سازمانهای اداری نیز باید عوامل فیزیکی و روانی محیط کار را مورد توجه قرار دهند.
اخلاق در مدیریت منابع انسانی به نحوه استفاده منصفانه و مسئولانه از قدرت و اطلاعات در تصمیمهای مربوط به کارکنان ارتباط دارد. تصمیمهایی مانند استخدام، ارتقا، پرداخت، ارزیابی و اخراج میتوانند آثار مهمی بر زندگی افراد داشته باشند.
عدالت در فرآیندهای منابع انسانی اهمیت زیادی دارد. کارکنان باید احساس کنند معیارهای تصمیمگیری روشن و تا حد امکان منصفانه هستند و تبعیض غیرمرتبط با شغل بر تصمیمها اثر نمیگذارد.
محرمانگی اطلاعات کارکنان نیز یکی دیگر از موضوعات اخلاقی است. اطلاعات شخصی، ارزیابیها و سوابق کارکنان باید در محدوده مجاز مورد استفاده قرار گیرند.
رویکرد اخلاقی باعث میشود منابع انسانی علاوه بر توجه به منافع سازمان، پیامد تصمیمها برای کارکنان را نیز در نظر بگیرد.
منابع انسانی در سازمان فقط به صورت یک مفهوم کیفی مورد توجه نیست و میتوان جنبههای اقتصادی و مالی سرمایه انسانی را نیز بررسی کرد. حسابداری منابع انسانی تلاش میکند اطلاعات مرتبط با هزینهها و ارزش اقتصادی نیروی انسانی را بهتر شناسایی و گزارش کند.
این دیدگاه به مدیران کمک میکند هزینههای جذب، آموزش، جابهجایی و توسعه کارکنان را بهتر تحلیل کنند. البته سنجش ارزش اقتصادی انسان پیچیدگیهایی دارد و نمیتوان آن را به سادگی مانند یک دارایی فیزیکی اندازهگیری کرد.
ممیزی منابع انسانی نیز با بررسی سیاستها، فرآیندها و عملکرد سیستم منابع انسانی ارتباط دارد و میتواند نقاط ضعف و قوت این سیستم را آشکار کند.
تصمیمهای منابع انسانی گاهی میان منافع مختلف تعارض ایجاد میکنند. مدیر ممکن است مجبور باشد میان کاهش هزینه، حفظ نیروی متخصص، رعایت عدالت و اهداف کوتاهمدت سازمان تعادل برقرار کند.
در چنین شرایطی، تصمیمگیری اخلاقی به مدیر کمک میکند پیامدهای تصمیم را از جنبههای مختلف بررسی کند. قانونی بودن تصمیم به تنهایی همیشه تمام ابعاد اخلاقی آن را مشخص نمیکند.
تصمیم اخلاقی باید با ارزشهای سازمان، حقوق افراد و مسئولیت اجتماعی هماهنگ باشد. این رویکرد بهخصوص در موضوعاتی مانند استخدام، ارزیابی عملکرد، پرداخت، انضباط و تعدیل نیرو اهمیت پیدا میکند.
فرهنگ سازمانی مجموعهای از ارزشها، باورها، هنجارها و الگوهای رفتاری مشترک است که بر نحوه رفتار اعضای سازمان تأثیر میگذارد.
فرهنگ میتواند تعیین کند کارکنان چگونه با مشتریان، مدیران و همکاران رفتار کنند، میزان همکاری آنها چقدر باشد و نسبت به تغییرات چه واکنشی نشان دهند. به همین دلیل، فرهنگ سازمانی با بسیاری از فعالیتهای منابع انسانی ارتباط دارد.
فرهنگ از طریق استخدام، آموزش، رفتار مدیران، نظام پاداش و شیوههای ارتباطی تقویت میشود. اگر ارزشهای اعلامشده سازمان با رفتار واقعی مدیران متفاوت باشد، کارکنان معمولاً رفتار واقعی را معیار قرار میدهند.
مدیریت منابع انسانی میتواند با انتخاب افراد مناسب و طراحی نظامهای سازمانی هماهنگ با ارزشهای مطلوب، در شکلگیری و تقویت فرهنگ نقش داشته باشد.
یکی از مباحث مهم در بخشهای پایانی کتاب، شایستهسالاری است. در یک نظام شایستهمحور، انتخاب و ارتقای افراد باید بر اساس شایستگیها، تواناییها و عملکرد مرتبط با شغل انجام شود.
شایستگی میتواند شامل دانش، مهارت، توانایی و ویژگیهای رفتاری مورد نیاز برای موفقیت در یک شغل باشد. مدل شایستگی نیز مجموعهای از این ویژگیها را برای یک شغل یا گروه شغلی مشخص میکند.
استفاده از مدلهای شایستگی در استخدام، آموزش، ارزیابی عملکرد و جانشینپروری کاربرد دارد. وقتی شایستگیهای مورد نیاز مشخص باشند، تصمیمهای منابع انسانی نیز هدفمندتر خواهند شد.
شایستهسالاری همچنین میتواند از تصمیمهای مبتنی بر روابط غیرحرفهای جلوگیری کند و به سازمان کمک کند افراد مناسب را در موقعیتهای متناسب با توانایی آنها قرار دهد.
توانمندسازی به فراهم کردن شرایطی مربوط میشود که کارکنان بتوانند با اختیار، دانش و منابع کافی وظایف خود را بهتر انجام دهند. توانمندسازی فقط تفویض اختیار نیست و عواملی مانند آموزش، اعتماد، اطلاعات و دسترسی به منابع نیز در آن نقش دارند.
کارکنی که مسئولیت دارد اما اطلاعات یا اختیار کافی برای انجام کار در اختیارش نیست، نمیتواند عملکرد مناسبی داشته باشد. بنابراین، توانمندسازی باید همزمان با مسئولیت و اختیار ایجاد شود.
مدیران نیز نقش مهمی در توانمندسازی دارند. حمایت مدیریتی، بازخورد و ایجاد فضای مناسب برای تصمیمگیری میتوانند مشارکت و مسئولیتپذیری کارکنان را افزایش دهند.
یکی از مهمترین نکات در رویکرد کتاب، ارتباط میان فعالیتهای منابع انسانی و اهداف سازمان است. هیچیک از فعالیتهای منابع انسانی نباید کاملاً مستقل از نیازهای سازمان انجام شود.
اگر سازمان به نوآوری نیاز دارد، جذب و توسعه نیروهای خلاق اهمیت بیشتری پیدا میکند. اگر سازمان با مشکل کیفیت مواجه باشد، آموزش، ارزیابی عملکرد و اصلاح طراحی شغل میتوانند در اولویت قرار گیرند.
به همین دلیل، منابع انسانی باید بتواند مشکلات سازمان را به مسائل نیروی انسانی تبدیل کند و برای آنها راهحل طراحی نماید. این نگاه، منابع انسانی را از یک واحد صرفاً اداری به یک شریک مدیریتی تبدیل میکند.
ارزیابی عملکرد زمانی بیشترین فایده را دارد که نتایج آن در سایر فعالیتهای منابع انسانی استفاده شود. اگر ارزیابی نشان دهد کارکنان در یک مهارت خاص ضعف دارند، میتوان برنامه آموزشی طراحی کرد.
از سوی دیگر، عملکرد مناسب میتواند در نظامهای پاداش و ارتقا مورد توجه قرار گیرد. این ارتباط باید به گونهای باشد که معیارهای روشن و قابل دفاع وجود داشته باشند.
اگر ارزیابی عملکرد، آموزش و پاداش هر کدام بر معیارهای کاملاً متفاوتی بنا شوند، نظام منابع انسانی انسجام خود را از دست میدهد. هماهنگی میان این عناصر یکی از نشانههای یک سیستم منابع انسانی منظم است.
نسخه مدیریت منابع انسانی؛ از تئوری تا عمل در ۱۵ فصل تنظیم شده است. عناوین فصلها به ترتیب شامل ماهیت مدیریت منابع انسانی، تجزیه و طراحی و طبقهبندی مشاغل، نیرویابی و جذب و گزینش، آموزش و توسعه منابع انسانی، حقوق و دستمزد، ارزشیابی مشاغل، انضباط و رسیدگی به شکایات، ارزشیابی عملکرد کارکنان، برنامهریزی نیروی انسانی، سلامت و ایمنی و رفاه کارکنان، رویکرد اخلاقی در مدیریت منابع انسانی، حسابداری و ممیزی منابع انسانی، الگوی تصمیمگیری بر مبنای اخلاقیات، فرهنگ سازمانی و شایستهسالاری و مدلهای شایستهسنجی است.
این ساختار نشان میدهد که کتاب از فعالیتهای کلاسیک منابع انسانی عبور کرده و موضوعات اخلاق، فرهنگ، حسابداری منابع انسانی و شایستگی را نیز به عنوان بخشهایی از مدیریت معاصر کارکنان در نظر گرفته است.
برای داوطلبان آزمونهای استخدامی، بخش زیادی از اهمیت کتاب به مفاهیمی مربوط میشود که قابلیت طرح به صورت سؤال تعریفی، مقایسهای و سناریومحور دارند. تفاوت میان تجزیه شغل و طراحی شغل، جذب و گزینش، آموزش و توسعه و ارزشیابی شغل و ارزیابی عملکرد از جمله نمونههای مهم هستند.
مباحثی مانند برنامهریزی نیروی انسانی، حقوق و دستمزد، شایستهسالاری و فرهنگ سازمانی نیز قابلیت طرح سؤالهای تحلیلی دارند. داوطلب باید بتواند تشخیص دهد هر مفهوم در چه موقعیتی کاربرد دارد و چه مسئلهای را حل میکند.
مطالعه کتاب برای آزمون بهتر است بر اساس متن اصلی انجام شود و سپس از خلاصهها برای مرور سریع استفاده شود؛ زیرا حذف جزئیات از مباحث منابع انسانی ممکن است باعث اشتباه میان مفاهیم نزدیک شود.
بهترین روش مطالعه این کتاب، دنبال کردن زنجیره فعالیتهای منابع انسانی است. ابتدا ماهیت و اهداف منابع انسانی را یاد بگیرید، سپس شغل را بشناسید، بعد جذب و انتخاب را مطالعه کنید و در ادامه آموزش، پرداخت، ارزیابی عملکرد و برنامهریزی را بررسی نمایید.
برای هر فصل، یک صفحه خلاصه تهیه کنید و چهار بخش داشته باشید: تعریف، هدف، ابزار و کاربرد. این قالب باعث میشود هنگام مرور بدانید هر فعالیت دقیقاً چه کاری انجام میدهد.
در مرحله دوم، مفاهیم مشابه را در کنار هم مقایسه کنید. مثلاً «ارزشیابی مشاغل» را با «ارزشیابی عملکرد کارکنان» مقایسه کنید یا «آموزش» را در برابر «توسعه» قرار دهید. این مقایسهها برای حل تستهای چهارگزینهای بسیار مفید هستند.
در تستهای این درس، ابتدا باید مشخص کنید سؤال درباره شغل، فرد، فرآیند یا سازمان است. اگر موضوع خود شغل باشد، احتمالاً با تحلیل یا طراحی شغل سروکار دارید؛ اگر درباره پیدا کردن فرد مناسب باشد، جذب و گزینش مطرح است و اگر درباره نتیجه کار فرد باشد، ارزیابی عملکرد اهمیت پیدا میکند.
در سؤالات مفهومی، به کلمات کلیدی مانند «هدف»، «نتیجه»، «ویژگی»، «وظیفه»، «شایستگی» و «عملکرد» توجه کنید. این واژهها معمولاً جهت سؤال را مشخص میکنند.
در مباحث اخلاق و فرهنگ سازمانی نیز نباید فقط تعریفها را حفظ کنید. باید بتوانید کاربرد عملی آنها را در موقعیتهای واقعی سازمان تشخیص دهید.
یکی از اشتباهات رایج، یکی دانستن همه فعالیتهای منابع انسانی است. جذب، انتخاب، آموزش، ارزیابی و جبران خدمات مراحل متفاوتی دارند و هر کدام هدف مشخصی را دنبال میکنند.
اشتباه دیگر، تصور اینکه عملکرد پایین همیشه ناشی از کمبود انگیزه است. گاهی مشکل از نبود آموزش، طراحی نامناسب شغل، کمبود منابع یا ابهام در وظایف ناشی میشود.
همچنین نباید ارزشیابی شغل را با ارزیابی عملکرد اشتباه گرفت. اولی ارزش نسبی یک شغل را بررسی میکند و دومی عملکرد فردی را که آن شغل را انجام میدهد.
مباحث کتاب در تقریباً همه سازمانهایی که نیروی انسانی دارند کاربرد پیدا میکنند. شرکتهای تولیدی، خدماتی، اداری، آموزشی و سازمانهای دولتی برای جذب و نگهداری نیروی مناسب، آموزش کارکنان، ارزیابی عملکرد و ایجاد نظام پرداخت به فرآیندهای منابع انسانی نیاز دارند.
مدیران نیز حتی در صورت نداشتن سمت رسمی در واحد منابع انسانی، با بخشی از این فعالیتها سروکار دارند. انتخاب اعضای تیم، تعیین وظایف، ارائه بازخورد، شناسایی نیازهای آموزشی و ارزیابی عملکرد از جمله مسئولیتهایی هستند که بسیاری از مدیران در عمل انجام میدهند.
به همین دلیل، مطالعه کتاب ابطحی علاوه بر آمادگی برای آزمون، میتواند درک فرد از نحوه اداره کارکنان و ارتباط آنها با اهداف سازمان را افزایش دهد.
سوالات مدیریت منابع انسانی حسین ابطحی کتابی جامع در حوزه مدیریت کارکنان است که در نسخه «از تئوری تا عمل» طی ۱۵ فصل، مجموعهای گسترده از مباحث منابع انسانی را پوشش میدهد؛ از ماهیت مدیریت منابع انسانی، تجزیه و طراحی مشاغل و استخدام گرفته تا آموزش، حقوق و دستمزد، ارزشیابی، برنامهریزی، سلامت و ایمنی، اخلاق، فرهنگ سازمانی و شایستهسالاری.
ویژگی مهم کتاب، نگاه زنجیرهای به منابع انسانی است. شغل باید درست تعریف شود تا فرد مناسب برای آن جذب شود؛ فرد مناسب باید آموزش ببیند؛ عملکرد او باید ارزیابی شود و نظام پرداخت، توسعه و ارتقای او نیز با اهداف سازمان هماهنگ باشد. این ارتباط، هسته اصلی مدیریت منابع انسانی را تشکیل میدهد.
برای مطالعه استخدامی، شناخت تفاوت مفاهیم مشابه اهمیت ویژهای دارد. داوطلب باید میان تحلیل و طراحی شغل، نیرویابی و گزینش، آموزش و توسعه، ارزشیابی شغل و ارزیابی عملکرد و همچنین میان عدالت، اخلاق و شایستهسالاری تمایز قائل شود.
در مجموع، مدیریت منابع انسانی حسین ابطحی منبعی مناسب برای شناخت فعالیتهای اصلی منابع انسانی با رویکردی نسبتاً کاربردی است. مطالعه منظم فصلها، خلاصهنویسی مفهومی، مقایسه اصطلاحات نزدیک و حل تستهای سناریومحور میتواند به درک بهتر مطالب و آمادگی بیشتر برای آزمونهای دانشگاهی و استخدامی کمک کند.