سوالات نصب سیستم های اعلام حریق دستی و اتوماتیک

سوالات نصب سیستم های اعلام حریق دستی و اتوماتیک فنی حرفه ای، در این محصول از وب سایت فایل کست مهمترین سوالات این رشته به صورت تخصصی جمع آوری شده که به قبولی شما در آزمون کمک می کند. کافیست از بخش بالای سایت اشتراک با مبلغ ناچیز را خریداری کرده و بلافاصله 3 فایل pdf سوالات را دانلود کنید. در بخش زیر تعدادی از سوالات به صورت نمونه ذکر شده است :

نمونه سوالات نصب سیستم های اعلام حریق دستی و اتوماتیک

( 💥 ویــــژه آزمـــــون 1405 *** بدون نیاز به خواندن کتاب ! 💥 )

1. تفاوت اصلی سیستم اعلام حریق دستی با سیستم اعلام حریق اتوماتیک در چیست؟

الف) سیستم دستی فقط در ساختمان‌های کوچک قابل استفاده است.

ب) سیستم اتوماتیک به پنل مرکزی نیاز ندارد.

ج) در سیستم دستی اعلام خطر با فعال‌کردن شستی توسط فرد انجام می‌شود، اما سیستم اتوماتیک با تشخیص نشانه‌های حریق توسط دتکتورها فعال می‌شود. ✅

د) سیستم دستی فقط از تجهیزات صوتی تشکیل شده است.

2. در محیطی که وجود بخار، گردوغبار یا ذرات معلق می‌تواند باعث ایجاد هشدار کاذب در دتکتور دود شود، انتخاب کدام تجهیز ممکن است مناسب‌تر باشد؟

الف) دتکتور حرارتی، متناسب با شرایط محیط و ارزیابی خطر حریق ✅

ب) شستی اعلام حریق

ج) آژیر اعلام حریق

د) چراغ نشانگر وضعیت پنل

3. شستی اعلام حریق دستی باید در چه محل‌هایی نصب شود؟

الف) داخل تابلو برق و پشت تجهیزات الکتریکی

ب) مکان‌های قابل مشاهده و دسترس، به‌ویژه در مسیرهای خروج و نزدیک خروجی‌های مورد استفاده هنگام تخلیه ساختمان ✅

ج) فقط در اتاق نگهبانی

د) در نقاطی که دسترسی افراد به آن دشوار باشد.

4. کدام گزینه تفاوت اصلی سیستم اعلام حریق متعارف (Conventional) و آدرس‌پذیر (Addressable) را به‌درستی بیان می‌کند؟

الف) سیستم متعارف از دتکتور استفاده نمی‌کند.

ب) سیستم آدرس‌پذیر فقط با شستی دستی کار می‌کند.

ج) در سیستم متعارف هر تجهیز الزاماً دارای نشانی مستقل است.

د) سیستم متعارف معمولاً محل وقوع حریق را در سطح زون مشخص می‌کند، اما سیستم آدرس‌پذیر می‌تواند تجهیز دارای آدرس فعال‌شده را به‌طور مشخص معرفی کند. ✅

5. وظیفه مقاومت انتهای خط (End of Line Resistor) در مدارهای تحت نظارت سیستم اعلام حریق چیست؟

الف) افزایش صدای آژیرها

ب) تأمین برق دتکتورها در زمان قطع برق

ج) کمک به پنل مرکزی برای تشخیص وضعیت مدار و شناسایی برخی عیب‌ها مانند قطعی یا اتصال کوتاه، مطابق طراحی سیستم ✅

د) افزایش حساسیت دتکتور دود

6. چرا هنگام نصب دتکتور دود باید به محل دریچه‌های تهویه و جریان مستقیم هوا توجه شود؟

الف) جریان هوا ممکن است حرکت دود و رسیدن آن به دتکتور را مختل کند و عملکرد تشخیص را تحت تأثیر قرار دهد. ✅

ب) جریان هوا باعث افزایش ظرفیت باتری پنل می‌شود.

ج) دریچه تهویه وظیفه فعال‌کردن آژیر را بر عهده دارد.

د) دتکتور دود فقط در نزدیکی دریچه‌های تهویه فعال می‌شود.

7. وظیفه اصلی آژیر و چراغ هشداردهنده در سیستم اعلام حریق چیست؟

الف) تشخیص افزایش دمای محیط

ب) ارسال اطلاعات آدرس دتکتورها به پنل

ج) اندازه‌گیری میزان دود در فضا

د) اطلاع‌رسانی صوتی و بصری به افراد حاضر در ساختمان هنگام وقوع وضعیت هشدار ✅

8. دلیل استفاده از باتری پشتیبان در پنل مرکزی اعلام حریق چیست؟

الف) افزایش تعداد زون‌های سیستم

ب) ادامه عملکرد موردنیاز سیستم هنگام قطع منبع تغذیه اصلی ✅

ج) افزایش برد ارتباطی دتکتورها

د) جلوگیری از فعال‌شدن شستی‌های دستی

9. پس از نصب و سیم‌کشی سیستم اعلام حریق، کدام اقدام برای اطمینان از عملکرد صحیح آن ضروری است؟

الف) خاموش‌کردن دائمی چراغ‌های وضعیت پنل

ب) جداکردن باتری پشتیبان و تحویل سیستم

ج) آزمایش عملکرد دتکتورها، شستی‌ها، تجهیزات هشداردهنده، نمایش وضعیت حریق و خطا و عملکرد منبع تغذیه پشتیبان ✅

د) بازکردن تمام دتکتورها و خارج‌کردن مدارهای آن‌ها

10. وظیفه ایزولاتور اتصال کوتاه (Short Circuit Isolator) در برخی سیستم‌های آدرس‌پذیر چیست؟

الف) جلوگیری از گسترش اثر اتصال کوتاه در بخش معیوب حلقه و محدودکردن اختلال عملکرد سایر قسمت‌های مدار، مطابق طراحی سیستم ✅

ب) افزایش دمای دتکتورهای حرارتی

ج) تبدیل سیستم آدرس‌پذیر به سیستم متعارف

د) افزایش ولتاژ باتری پشتیبان

نصب سیستم‌ های اعلام حریق دستی و اتوماتیک

سیستم‌های اعلام حریق از تجهیزات مهم ایمنی ساختمان هستند که نشانه‌های اولیه آتش‌سوزی را تشخیص داده و به ساکنان و نیروهای امدادی هشدار می‌دهند. استفاده از این سامانه‌ها در ساختمان‌های مسکونی، تجاری و صنعتی برای کاهش خسارت‌های جانی و مالی ضروری است. این سیستم از تجهیزاتی مانند دتکتور دود و حرارت، شستی، آژیر، فلاشر، پنل مرکزی و منبع تغذیه تشکیل می‌شود. عملکرد صحیح آن به انتخاب تجهیزات مناسب، طراحی اصولی، سیم‌کشی استاندارد و آزمایش نهایی وابسته است.

سیستم‌ های اعلام حریق دستی و اتوماتیک؛ آمادگی آزمون فنی حرفه‌ ای

نصب سیستم‌های اعلام حریق دستی و اتوماتیک یکی از مهارت‌های تخصصی در حوزه ایمنی ساختمان و تأسیسات الکتریکی است که به شناخت تجهیزات حفاظتی و اصول سیم‌کشی نیاز دارد. در آزمون فنی حرفه‌ای این رشته، داوطلبان باید با عملکرد تجهیزاتی مانند دتکتور دود، دتکتور حرارت، شستی اعلام حریق، آژیر، فلاشر، کنترل پنل مرکزی و انواع زون‌بندی آشنایی داشته باشند و بتوانند اصول نصب، اتصال و راه‌اندازی تجهیزات اعلام حریق را به‌درستی تشخیص دهند.

نمونه سوالات آزمون نصب و عیب‌ یابی تجهیزات اعلام حریق با پاسخنامه

برای موفقیت در آزمون کتبی سازمان فنی و حرفه‌ ای در زمینه نصب سیستم‌های اعلام حریق، آشنایی با استانداردهای اجرایی و نحوه عملکرد تجهیزات اهمیت زیادی دارد. در این مجموعه، نمونه سوالات رشته های فنی حرفه ای متنوعی از مباحث سیستم‌های اعلام حریق دستی و اتوماتیک همراه با پاسخنامه گردآوری شده است تا بتوانید دانش فنی خود را در زمینه تشخیص حریق، انتخاب تجهیزات مناسب، سیم‌کشی مدارها، عیب‌یابی و راه‌اندازی سیستم ارزیابی کنید و با آمادگی بیشتری در آزمون شرکت کنید.

ماهیت سیستم اعلام حریق و نقش آن در ایمنی ساختمان

سیستم اعلام حریق مجموعه‌ای از تجهیزات الکترونیکی و مکانیکی است که نشانه‌های آتش‌سوزی را شناسایی و هشدار لازم را صادر می‌کند. هدف اصلی آن اطلاع‌رسانی سریع، فراهم‌کردن فرصت تخلیه و کمک به اقدامات اولیه کنترل حریق است.

در سیستم متعارف، دتکتورها و شستی‌ها اطلاعات را به پنل مرکزی ارسال می‌کنند. پنل پس از دریافت هشدار، آژیر و فلاشرها را فعال می‌کند. در مدل‌های پیشرفته امکان ارتباط با اتاق کنترل و تجهیزات جانبی نیز وجود دارد.

انواع سیستم‌ های اعلام حریق دستی، اتوماتیک و ترکیبی

سیستم‌های اعلام حریق از نظر روش تشخیص و ساختار مدار انواع مختلفی دارند. انتخاب آن‌ها به سطح حفاظت موردنیاز، ابعاد ساختمان و شرایط بهره‌برداری بستگی دارد.

در سیستم دستی، افراد هنگام مشاهده آتش‌سوزی شستی را فعال می‌کنند. شستی‌ها معمولاً در مسیرهای خروج، راهروها و نقاط قابل‌دسترسی نصب می‌شوند. عملکرد این سیستم به حضور و آگاهی افراد وابسته است.

در سیستم اتوماتیک، حسگرها به‌طور مداوم شرایط محیط را بررسی می‌کنند. دتکتورهای دود، حرارت، شعله و گاز از تجهیزات اصلی این سامانه هستند که پس از تشخیص نشانه‌های حریق، سیگنال هشدار را به پنل ارسال می‌کنند.

اجزای اصلی و تجهیزات مورد استفاده در سیستم اعلام حریق

• پنل مرکزی اعلام حریق: پنل بخش اصلی سیستم است که سیگنال‌ها را دریافت و پردازش می‌کند. این دستگاه وضعیت مدارها را بررسی کرده و تجهیزات خروجی را کنترل می‌کند. نشانگرهای حریق، خطا و وضعیت تغذیه نیز روی آن قرار دارند.

• دتکتور دود: این تجهیز ذرات ناشی از احتراق را در هوا شناسایی می‌کند و در اتاق‌ها، راهروها و فضاهای اداری کاربرد دارد. دتکتورهای نوری از انواع رایج آن هستند و باید دور از منابع بخار و گردوغبار نصب شوند.

• دتکتور حرارت: این حسگر افزایش دما یا عبور آن از محدوده تعیین‌شده را تشخیص می‌دهد. در محیط‌هایی که بخار یا گردوغبار ممکن است باعث هشدار کاذب دتکتور دود شود، کاربرد بیشتری دارد.

• دتکتور شعله: این تجهیز با شناسایی تابش مشخصه شعله، وجود آتش را تشخیص می‌دهد. در محیط‌های صنعتی و مکان‌های دارای مواد قابل‌اشتعال استفاده می‌شود. زاویه دید و فاصله تشخیص در انتخاب آن اهمیت دارند..

مبانی فنی طراحی، زون‌بندی و انتخاب تجهیزات اعلام حریق

پیش از نصب باید نقشه فنی سیستم اعلام حریق تهیه شود. این نقشه نوع تجهیزات، محل نصب و نحوه اتصال آن‌ها به پنل را مشخص می‌کند. 

• بررسی مشخصات ساختمان: ابتدا نقشه معماری، تعداد طبقات، ارتفاع سقف، مسیرهای خروج و فضاهای پرخطر بررسی می‌شوند. نوع کاربری هر فضا نیز در انتخاب تجهیزات اهمیت دارد.

• انتخاب نوع سیستم: سیستم متعارف برای پروژه‌های ساده با تجهیزات محدود مناسب است، درحالی‌که سیستم آدرس‌پذیر در ساختمان‌های بزرگ و پروژه‌های نیازمند تشخیص دقیق کاربرد بیشتری دارد.

• زون‌بندی: در سیستم متعارف، ساختمان به بخش‌هایی به نام زون تقسیم می‌شود. هر زون محدوده مشخصی را پوشش می‌دهد و پنل با اعلام وضعیت آن، محل تقریبی حادثه را مشخص می‌کند.

اصول نصب دتکتور دود و حرارت

محل نصب دتکتور بر سرعت و دقت تشخیص حریق تأثیر دارد. دتکتور دود ذرات احتراق را شناسایی می‌کند، اما بخار، گردوغبار و جریان هوای شدید ممکن است عملکرد آن را مختل کنند. بنابراین محل نصب باید با شرایط محیط هماهنگ باشد.

دتکتور حرارت در فضاهایی کاربرد دارد که تغییر دما شاخص مناسب‌تری برای تشخیص حریق است. انتخاب مدل دمای ثابت یا افزایشی باید متناسب با شرایط عادی محیط انجام شود.

نصب شستی اعلام حریق و تجهیزات هشدار دهنده

شستی اعلام حریق باید در مسیرهای قابل‌دسترسی نصب شود تا افراد بتوانند سریعاً از آن استفاده کنند. علامت‌گذاری واضح و بازبودن مسیر دسترسی به شستی اهمیت زیادی دارد.

آژیرها باید صدای هشدار را در محدوده موردنظر منتشر کنند. در ساختمان‌های بزرگ ممکن است به چند مدار هشداردهنده نیاز باشد. استفاده از فلاشر نیز در محیط‌های پرصدا اهمیت دارد.

تفاوت سیم‌ کشی سیستم متعارف و آدرس‌ پذیر

در سیستم متعارف، تجهیزات در مدارها و زون‌های مشخص قرار می‌گیرند. هنگام فعال‌شدن دتکتور یا شستی، پنل زون مربوط را نمایش می‌دهد؛ اما معمولاً محل دقیق تجهیز مشخص نمی‌شود.

در سیستم آدرس‌پذیر، هر تجهیز شناسه اختصاصی دارد و اطلاعات آن به پنل ارسال می‌شود. این قابلیت محل دقیق‌تر هشدار را مشخص کرده و عیب‌یابی و نگهداری را آسان‌تر می‌کند.

آزمایش عملکرد و راه‌ اندازی نهایی سیستم

پس از نصب، سیستم باید با اطلاع مسئولان ساختمان آزمایش شود. هدف این مرحله بررسی عملکرد دتکتورها، شستی‌ها، مدارها، آژیرها، فلاشرها و پنل مرکزی است. آزمایش نباید باعث اعزام ناخواسته نیروهای امدادی شود.

برای آزمایش دتکتور دود باید از ابزارهای مورد تأیید سازنده استفاده شود. شعله مستقیم یا دود غیراستاندارد ممکن است به حسگر آسیب برساند. دتکتور حرارت نیز باید با ابزار مناسب آزمایش شود.

شستی‌ها از نظر فعال‌سازی و ارسال سیگنال بررسی می‌شوند. عملکرد آژیر، فلاشر، بازنشانی پنل و ثبت رویدادها نیز باید آزمایش شود. در سیستم آدرس‌پذیر، تطابق شناسه با محل واقعی تجهیز اهمیت دارد.

عیب‌ یابی خطا های رایج در سیستم اعلام حریق

یکی از خطاهای رایج، قطع مدار یا بازبودن مسیر ارتباطی است. این مشکل ممکن است به دلیل قطعی کابل، اتصال نامناسب یا خرابی تجهیز ایجاد شود. بررسی نقشه و اطلاعات پنل به شناسایی محل اختلال کمک می‌کند.

اتصال کوتاه می‌تواند عملکرد مدار یا زون را مختل کند. آسیب عایق کابل، نفوذ رطوبت و برخورد سیم‌ها از دلایل احتمالی آن هستند. پیش از تعویض قطعات باید علت اصلی مشخص شود.

هشدار کاذب ممکن است به دلیل گردوغبار، بخار، دودهای غیرمرتبط یا نصب نامناسب دتکتور رخ دهد. پاک‌سازی اصولی و بررسی شرایط محیط از راهکارهای رفع این مشکل هستند.

ارتباط سیستم اعلام حریق با تجهیزات ایمنی ساختمان

سیستم اعلام حریق می‌تواند با فن‌های تخلیه دود، دمپرها، درهای مقاوم در برابر حریق، آسانسورها و سامانه‌های اطفای خودکار ارتباط داشته باشد. این هماهنگی از طریق تجهیزات واسط و سناریوهای کنترلی انجام می‌شود.

برای مثال، هنگام دریافت هشدار ممکن است درهای دارای نگهدارنده الکترومغناطیسی آزاد شوند تا بسته شوند. همچنین در برخی پروژه‌ها فرمان تغییر وضعیت تجهیزات تهویه صادر می‌شود.

ارتباط سیستم اعلام حریق با آسانسور نیز باید طبق ضوابط طراحی شود. هنگام حریق، آسانسورها ممکن است وارد وضعیت عملکرد ویژه شوند تا از استفاده عادی و ناایمن جلوگیری شود.

اصول ایمنی هنگام نصب و تعمیر سیستم اعلام حریق

نصب سیستم اعلام حریق با تجهیزات الکتریکی و تأسیسات حیاتی ساختمان ارتباط دارد؛ بنابراین رعایت ایمنی ضروری است. پیش از شروع کار باید وضعیت برق و مدارهای فعال بررسی شود و از ابزار عایق و تجهیزات حفاظت فردی استفاده شود.

هنگام تعمیر یا آزمایش ممکن است بخشی از سیستم موقتاً غیرفعال شود. این کار باید با اطلاع مسئول ایمنی انجام گیرد و مدت غیرفعال‌بودن تجهیزات به حداقل برسد. در این مدت باید تدابیر جبرانی در نظر گرفته شود.

تغییر سیم‌کشی، جابه‌جایی دتکتورها یا غیرفعال‌کردن خروجی‌ها بدون بررسی فنی ممکن است سطح حفاظت ساختمان را کاهش دهد. استفاده از قطعات ناسازگار نیز عملکرد سیستم را مختل می‌کند.

نگهداری دوره‌ ای و بازرسی سیستم‌ های اعلام حریق

سیستم اعلام حریق برای حفظ عملکرد مطمئن به بازرسی منظم نیاز دارد. گردوغبار، رطوبت، فرسودگی کابل‌ها و کاهش ظرفیت باتری ممکن است عملکرد تجهیزات را مختل کنند. برنامه نگهداری باید مطابق شرایط محیط و دستورالعمل سازنده باشد.

در بازدیدهای دوره‌ای، دتکتورها، شستی‌ها، آژیرها، فلاشرها، پنل و کابل‌ها بررسی می‌شوند. تجهیزات نباید مسدود شوند و مسیر دسترسی به شستی‌ها باید آزاد باشد.

مهارت‌ ها و دانش تخصصی نصاب سیستم اعلام حریق

نصاب سیستم اعلام حریق باید با برق ساختمان و اصول سیم‌کشی آشنا باشد. توانایی خواندن نقشه فنی، شناسایی قطعات و استفاده از ابزار اندازه‌گیری از مهارت‌های پایه این حرفه است.

آشنایی با دتکتورها، شستی‌ها، پنل‌های متعارف و آدرس‌پذیر، آژیر و فلاشر نیز ضروری است. نصاب باید تجهیزات سازگار را انتخاب کرده و دستورالعمل سازنده را رعایت کند.

ابزارها و تجهیزات مورد نیاز برای نصب سیستم اعلام حریق

برای نصب سیستم اعلام حریق از ابزارهای عمومی برق‌کاری و تجهیزات تخصصی استفاده می‌شود. پیچ‌گوشتی عایق، سیم‌چین، سیم‌لخت‌کن، انبردست، دریل و متر از ابزارهای رایج هستند.

مولتی‌متر برای بررسی ولتاژ و پیوستگی مدار کاربرد دارد. در پروژه‌های تخصصی ممکن است ابزارهای اندازه‌گیری مقاومت عایقی و آزمایش دتکتورها نیز موردنیاز باشند.

برای آزمایش دتکتور دود و حرارت باید از تجهیزات سازگار با نوع حسگر استفاده شود. برچسب‌گذاری کابل‌ها، نقشه اجرایی و فرم‌های آزمایش نیز برای مستندسازی پروژه ضروری هستند.

استاندارد ها و ضوابط طراحی و اجرای اعلام حریق

طراحی و اجرای سیستم اعلام حریق باید مطابق مقررات ملی ساختمان، الزامات سازمان آتش‌نشانی و استانداردهای مورد تأیید مرجع ذی‌صلاح انجام شود. استانداردهای EN 54 و NFPA از مراجع مهم این حوزه هستند.

استانداردها موضوعاتی مانند انتخاب تجهیزات، محل نصب، فاصله‌گذاری، کابل‌کشی، منبع تغذیه و نگهداری را پوشش می‌دهند. الزامات دقیق بر اساس نوع ساختمان و مقررات محل پروژه متفاوت است.

تجهیزات باید از نظر مشخصات فنی و سازگاری با پنل بررسی شوند. یکسان‌بودن ظاهر یا ولتاژ اسمی به معنای سازگاری کامل نیست؛ بنابراین استفاده از قطعات تأییدشده ضروری است.

هزینه نصب و عوامل مؤثر بر قیمت اجرای سیستم اعلام حریق

هزینه اجرای سیستم اعلام حریق به ابعاد ساختمان، نوع کاربری، تعداد تجهیزات، برند قطعات و پیچیدگی کابل‌کشی بستگی دارد. هزینه پروژه‌های کوچک با ساختمان‌های تجاری و صنعتی بزرگ متفاوت است.

نوع پنل یکی از عوامل اصلی قیمت است. پنل‌های آدرس‌پذیر امکانات بیشتری دارند و ممکن است هزینه بالاتری داشته باشند. تعداد دتکتورها، آژیرها، فلاشرها، ماژول‌ها و ظرفیت باتری نیز بر قیمت نهایی تأثیر می‌گذارد.

سیستم اعلام حریق دستی چه تفاوتی با سیستم اتوماتیک دارد؟

در سیستم دستی، افراد با فشردن شستی اعلام حریق، هشدار را فعال می‌کنند؛ اما در سیستم اتوماتیک، دتکتورها نشانه‌هایی مانند دود، افزایش دما یا شعله را شناسایی کرده و به پنل مرکزی گزارش می‌دهند. ترکیب هر دو روش در بسیاری از ساختمان‌ها امکان تشخیص خودکار و اعلام خطر توسط افراد را فراهم می‌کند.

برای ساختمان مسکونی از چه نوع دتکتور اعلام حریقی استفاده می‌شود؟

دتکتور دود در بسیاری از فضاهای مسکونی کاربرد دارد، اما انتخاب نوع و محل نصب آن باید با توجه به نقشه ساختمان، شرایط محیطی و ضوابط ایمنی انجام شود. در فضاهایی مانند آشپزخانه یا محیط‌های دارای بخار و تغییرات دمایی، ممکن است استفاده از نوع دیگری از دتکتور مناسب‌تر باشد.

سیستم اعلام حریق متعارف بهتر است یا آدرس‌پذیر؟

سیستم متعارف برای برخی ساختمان‌های کوچک‌تر و پروژه‌های ساده‌تر مناسب است و محل هشدار را معمولاً در سطح زون مشخص می‌کند. سیستم آدرس‌پذیر اطلاعات دقیق‌تری درباره تجهیز فعال‌شده ارائه می‌دهد و برای ساختمان‌های بزرگ‌تر یا مجموعه‌های پیچیده کاربرد بیشتری دارد. انتخاب نهایی به ابعاد پروژه، الزامات فنی و بودجه بستگی دارد.

آیا سیستم اعلام حریق هنگام قطع برق ساختمان کار می‌کند؟

بیشتر پنل‌های اعلام حریق دارای باتری پشتیبان هستند تا هنگام قطع برق اصلی بتوانند برای مدت طراحی‌شده به فعالیت ادامه دهند. ظرفیت و سلامت باتری باید به‌صورت دوره‌ای بررسی شود تا در شرایط اضطراری، تجهیزات تشخیص و هشدار از کار نیفتند.

سیستم اعلام حریق هر چند وقت یک‌بار باید آزمایش و سرویس شود؟

فواصل بازرسی و آزمایش باید بر اساس استانداردهای مورد پذیرش پروژه، دستورالعمل سازنده و الزامات مرجع ایمنی تعیین شود. بازدیدهای دوره‌ای، آزمایش تجهیزات، بررسی باتری و ثبت خطاهای پنل به حفظ آمادگی سامانه کمک می‌کنند و پس از تغییرات ساختمانی نیز باید عملکرد سیستم دوباره ارزیابی شود.